Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016

Drawstring Bags!





Πώς διαχειρίζεσαι το θυμό?

 Πώς αντιμετωπίζεις αυτό το μυρμήγκιασμα που σε πιάνει όταν σου λένε την μπαρούφα και δε μπορείς ν' αντιδράσεις και όλοι στέκονται εκεί αγέρωχοι και δε τολμούν ν' αντικρούσουν την ανακρίβεια που ειπώθηκε. Είτε γιατί φοβούνται να έρθουν σε σύγκρουση είτε γιατί δεν ακούνε κάτι το μεμπτό. Ποιός μπορεί να αποδείξει άλλωστε την ορθότητα ή όχι των λόγων. Αφού μπορεί μόνο εσύ να έχεις νιώσει την αδικία τόσο βαθιά, που η κουβέντα σε χτυπάει κατευθείαν στην καρδιά.
 Δε φτάνει κουκλίτσα μου που δεν απαντάς όπως και όταν πρέπει, μετά χάνεις την ηρεμία σου και τον ύπνο σου γιατί δε μπορείς να διαχειριστείς αυτό το μικρό μαύρο σύννεφο του θυμού που βρέχει πάνω από το κεφαλάκι σου. Τελικά εγώ φταίω. Δεν κοιμήθηκα καλά χθες, έβαλα έναν άσχημο επίλογο σε μια ωραία μέρα που σε άλλη περίπτωση είχε τη δυνατότητα να καταγραφεί στις όμορφες μέρες της σύντομης ζωής.

Κακώς! Έχω σαφώς πρόβλημα με τη διαχείρισή του. Είμαι η ikaxela και είμαι καλά... Νομίζω, μπα ψέμματα λέω.

Εσείς πώς διαχειρίζεστε το θυμό? Υπάρχει άραγε μόνιμος τρόπος?

Ζητώ συγγνώμη που έκατσα πάλι δίπλα σας για ψυχανάλυση και δεν κέρασα ούτε ένα καφέ βρε παιδί μου. Σας στέλνω όμως όλη μου την αγάπη και μερικές φωτογραφίες από κάτι τσαντούλες για κάτι όμορφα κορίτσα. 


P.S: Να θυμηθώ να έρχομαι λιγότερο σ' επαφή με τους λεγόμενους τοξικούς ανθρώπους και να ξεκινήσω πάλι να ράβω.

Φιλιά και σας ευχαριστώ!!

Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

Spring break!








Χρόνια πολλά στις μανούλες!


Και κάπου εδώ τελειώνει το διάλειμμα του Πάσχα και ότι φτιάξαμε φτιάξαμε και ξεκινά το σχολείο και κοινώς τα κεφάλια μέσα...! Καλό κουράγιο σε όλες τις μητέρες που θα τρέχουν και πάλι σε σχολεία, φροντιστήρια και δραστηριότητες. Υπομονή κορίτσια ένας μήνας έμεινε και μετά καλοκαιράκι.
Αυτή είναι η παραγωγή των ημερών της χαλαρότητας μακριά από δουλειά και σχολείο. Μερικές λαμπάδες για αγαπημένες φάτσες και πορτοφόλια έτοιμα να χωρέσουν τα απαραίτητα.

Φιλιά!!!!

Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2016

Black March!






Γειά σε όλους! Πάει καιρός τώρα που δε γράφω. Αποφάσισα να επιστρέψω, αν και ο χρόνος μου είναι πολύ περιορισμένος, μετά την παρότρυνση μιας ψυχής εκεί μακριά στη Γερμανία.
Ενός κοριτσιού που με σκέφτεται παρόλο που η επαφή μας δεν είναι καθημερινή. Νιώθω κάθε της μήνυμα τόσο οικείο κι ας έχει μεσολαβήσει καιρός, κι ας έχω χρόνια να τη δω. Το skype δεν πιάνει... φιλενάδα!

Καλό Μάρτιο να έχουμε! Ο καθένας μας να βρει το δρόμο του και μια καλύτερη τύχη (βλ. πρόσφυγες).

Φιλιά!